قرار بود درمان باشیم نه درد. مرهم باشیم نه زخم. مدت هایت یک جنگنجوی غمگین م. یک ادامه'>ادامه دهنده ی بی رویا. به خودم زیادی سخت می گیرم. این را اغلب به من گفته اند ولی باز هم فکر می کنم در همین سخت گرفتن هم کوتاهی کرده ام. باید ادامه دهم و در میان این همه مبهم یک امید یافت. شاید مشکل باشد اما ناممکن...

نه، ما مردمان مرثیه و ذکر مصیبت یم. اهل رضایت نیستیم و دنبالش هم نیستیم، بیشتر اهل اینیم که بر سنگی و فاجعه ای بگرییم و روضه بخوانیم. ادبیات جمعی ما آمادگی ذکر تراژدی های دردناک بسیاری را دارد. البته که تاریخ و ادبیات ما رنج دیده است و بسیار هم دیده است، شاید این رنج دیدگی را در تاریخ ملت های دیگری ...

خبر کوتاه بود اما دردناک: طبق گزارشات پس از بروز نقص فنی برای یکی از هواپیماهای "هواپیمایی وارش" در فرودگاه کنارک، گروه فنی مهندسی در حال تعمیر و رفع نقص موتور هواپیما بودند که ناگهان یکی از تکنسین های حاضر در محل حادثه به داخل موتور کشیده شده و جان خود را از دست میدهد. اگر بارها و بارها در زیر هواپ...

از من می شنوید از همین امروز اقدام به دوست داشتن خودتان کنید اگر تا امروز خودتان را دوست نداشته اید. شاید این یک توصیه ی سطحی و شبیه به محتوای سمینارها و کتب روانشناسی زرد باشد اما به یک فکت منطقی و درست اشاره می کند. فقدان پذیرش و دوست داشتن خود چیز ساده ای نیست که بتوان به راحتی از کنار آن گذشت چر...

نسل ِ من https://nasleman.blog.ir/ fa https://blog.ir/ Thu, 17 Feb 2022 11:44:12 +0330 خستگی https://nasleman.blog.ir/1400/11/28/%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C <div style="direction:rtl"><p>مثل ماری درون خودم چمبره زده ام، انگار که می خواهم خودم را بغل کنم اما دستی ندارم، می خواهم دلم را دلداری بدهم...

امروز موقع رد شدن از مقابل یک طباخی صحنه ای نظرمو جلب کرد، فردی رو دیدم که پشت یک میز نشسته بود و روی میز شاید یک سرویس کامل چیده شده بود اما چیزی که توجه منو جلب کرد ابر حجیم تنهایی بود که انگار بالای سر اون آدم حس کردم. خیلی کوتاه چشم هاش و حرکات بدنش رو دیدم و انگار جنس نشستن

این روزها انگار بیشتر از هر وقتی خالی از شوق و انگیزه ام. هیچ چیزی آنقدر خواستنی نیست برایم که بر این حجم نخواستنم غلبه کند و شور حرکت های سرشار از شور و شوق را در من بیانگیزد. انگار خاموشم. البته به جز وقت اضطرار و اضطراب. که آن هم در وقت نگرانی برای حال و احوال اطرافیانم سراغم می آید و

مثل ماری درون خودم چمبره زده ام، انگار که می خواهم خودم را بغل کنم اما دستی ندارم، می خواهم دلم را دلداری بدهم اما دلی ندارم، می خواهم به فردا امید داشته باشم اما امیدی ندارم، می خواهم از حال لذت ببرم اما حالی ندارم، نمی دانم چه مرگم شده، فقط خوب می دانم که خسته ام. به اندازه ی سی سال مقایسه آنچه ک

کمتر از ۷۰۰ روز تا سی مطلب سالگی نیلوبلاگ ام باقی مانده و ۷۰۰ روز کم فرصتی نیست برای تغییر و رشد. می شود پا در عرصه هایی نهاد که هیچ وقت پیش از این تجربه شان نکرده ام و در دنیایی وارد شد که جهان ذهنی ام را دیگرگون

موضوعیت هر چیزی موجودیت آن است. پیرو تعبیر "هر چیز که در جستن آنی، آنی" می توان گفت که موضوعیت عینِ موجودیت است و اینکه موضوع یا درونمایه (Motif) زندگی هر کس چه چیزی ست نشان دهنده ی غایت و فلسفه (Phil

مردمانی غرق شده در امواج اوضاع امروز ما شبیه به افرادی ست که در یک کشتی شکسته، در دریای متلاطم طوفانی گیر افتاده اند و هر بار از سویی با مطلب مطلب موج نیلوبلاگ نیلوبلاگ جدیدی مواجه می شوند و یک قدم به مرگ و نیستی نزدیک تر. ما در

فکر می کنید دم چند تا از پنجره های شهر آدمی به نظاره ی طلوع ایستاده؟ طلوع خورشید برای چند نفر مهمه؟ تو این همه سال خود تو چند بار حرکت ابرها رو تماشا کردی؟ یا چند بار غرق شدی توی ستارهای آسمان؟ ما بقد

امروزه بیش از گذشته به این پدیده برخورد می کنیم که بخواهیم خودمان را معرفی کنیم، چرا که در دنیای وسیعی از ارتباطات با افراد زیادی برخورد می کنیم که هیچ شناختی از ما ندارند. لازمه ی عصر ارتباطات و دیجی

” یاد گرفتهام که هر وقت نمیشود پیادهروی کنم یا به دل کوه و صخره بزنم و قایق سوار شوم و از دنیا دور شوم؛ صدای جهان را قطع کنم و به سکوت پناه ببرم.” "ارلینگ کاگه" امروزه باید صدای جهان را قطع کرد و س

این روزها بیش از پیش به حجم کثافتی که در فضای شبکه های اجتماعی جاری ست پی برده ام. به طور کلی شبکه های اجتماعی در بحران ها و پرداختن های بیش از حد به موضوعات و اخباری که نباید پیشرو هستند. متاسفانه شب

به رسم تجربه های ذهنی متمم می خواهم شیوع بیماری را با هم تصور کنیم که عامل آن ویروس کووید خشن فرضی می باشد. بیماری که بر خلاف نوع دیگر آن یعنی کووید ۱۹ دارای احتمال مرگ و میر ۵۰ درصدی است. یعنی در صور

این روزها نمی دانم جزو کدام قبیله اید؟ از آن دست ادم هایی هستید که موضوع را جدی گرفته اند و سلامت خود و جامعه برای شان اهمیت دارد و سعی می کنند حتی خسارت مالی و فکری را به دوش بکشند و در خانه مانده ای

"نکند که آخر دست خالی از این ویرانه برویم. نکند اصلا ندانیم که برای چه آمده بودیم."

آنچه باعث نوشتن این مطلب شد تجربه ی اخیرم در به دام تبلیغات, غیر واقعی افتادن بود، برای خرید فرش طبق تبلیغات, گسترده یکی از فروشگاه های فرش کرج به آنجا مراجعه کردیم و از سیستم مدیریت فروش و ارائه ی محصو

حیوان, خانگی پدیده ی نوظهوری در زندگی بشر نیست اما رواج و سبک رایج امروزی این پدیده با گذشته متفاوت است و در جامعه ی ایرانی نگهداری حیوان,ات خانگی نوعی رفتار مدرن و غیرسنتی تلقی می شود. گذشته از اینکه ن