تامین پرواز بی خطر، به قیمت جان

خبر کوتاه بود اما دردناک:

طبق گزارشات پس از بروز نقص فنی برای یکی از هواپیماهای "هواپیمایی وارش" در فرودگاه کنارک، گروه فنی مهندسی در حال تعمیر و رفع نقص موتور هواپیما بودند که ناگهان یکی از تکنسین های حاضر در محل حادثه به داخل موتور کشیده شده و جان خود را از دست میدهد.

اگر بارها و بارها در زیر هواپیما در حال رفع نقص و یا چک کردن صلاحیت پروازی آن بوده باشید متوجه می شوید که چقدر این مخاطرات محتمل هستند و هر لحظه ممکن است گریبان شما بگیرد.

رعایت ایمنی و دستورالعمل ها به طور محسوسی ار مخاطرات احتمالی می کاهد اما استرس، فشار عصبی، چارچوب ها و سیاست های مدیریتی هر سازمان، انتظارات خدمه پروازی، مسافران و غیره، هماهنگی با سیستم فرودگاهی و خدمات زمینی، عدم رعایت مفاهیم عوامل انسانی و محدودیت های سخت افزاری و نرم افزاری، نقص آموزشی، مسائل پیرامونی و ... همه و همه دست به دست هم می دهند تا زنجیره یک رخداد تکمیل شود و حادثه ای تا این حد ناگوار رخ دهد. جزئیات این حادثه به طور عمومی منتشر نشده و هنوز نظری درباره آن نمی توان داد.

همان طور که قبل تر ذیل مطلب سوگندنامه متخصصین تعمیرات و نگهداری هواپیما گفته بودم شغل تکنسین تعمیر و نگهداری هواپیما از اهمیت بالایی برخوردار است و درست است که هدایت هواپیما به عهده سر خلبان است اما بخش اعظمی از تامین پرواز بی خطر  به عهده متخصصان تعمیر و نگهداری هواپیما ست، حتی اگر این تامین پرواز بی خطر به قیمت جان آن ها تمام شود.

تیم مهندسی که صلاحیت پروازی یک هواپیما را با تعمیر و نگهداری، پایش اطلاعات و چک و سرویس دوره ای تامین می کند با مخاطرات بسیاری مواجه است و طبق آنچه که من دیده ام اغلب این افراد به یاری علاقه و انگیزه بسیاری که به این کار دارند این شرایط را متحمل شده و ادامه می دهند، در حالی که هیچ گاه تا به حال در بدنه صنعت هوانوردی کشور ما آن طور که باید کار ایشان ارج نهاده نشده و مدیریت سازمان ها آن گونه که شایسته جایگاه این تخصص است با آن برخود نکرده اند.